Historie

'We begonnen met twee keer niks.'

In de vorige eeuw was ons hotel-restaurant een Chinees restaurant waar de happy few voor 25 gulden een loempia kwam eten. Nu zit er een Van der Valk-keuken en is de locatie voor iedereen toegankelijk.

Van buiten is het pand een kopie van het keizerlijke paleis in de Verboden Stad in Peking. Het is in de jaren tachtig van de vorige eeuw gebouwd in opdracht van de succesvolle ondernemer Dave Wong. Hij had dertig miljoen gulden bijeengebracht om van Oriëntal Palace een van de tien beste hotel-restaurants ter wereld te maken.

Een ambitieus plan
Op het gebied van kwaliteit deed Wong geen concessies. In zijn restaurants zou Kantonees, Schechuanees, Japans en Europees kunnen worden gegeten. Voor in de keukens stelde hij zeven Kantonese koks, twee koks uit Peking en kok uit Tokio aan. 'Echt de top', zei Wong. 'Het is hier straks lekkerder eten dan in Hongkong.

Wong financierde de onderneming met uit Hongkong wegstromend geld. De overname van de kroonkolonie wierp zijn schaduw vooruit en zakenlieden zochten een nieuwe bestemming voor hun kapitaal. Een deel daarvan kwam terecht in Breukelen, dat maar al te blij was met deze miljoeneninvestering.

En zo verrees midden in het Groene Hart een vijftien meter hoog gebouw in rood, groen en goudgeel, met draken op de muren en een dak met duizenden uit China geïmporteerde dakpannen. In de tuin kon de bezoeker zich verpozen in theehuisjes aan vijvers met uitzicht op een Chinese muur. De pas gerestaureerde Hollandse watermolen, vlak naast het paleis, kon (en kan!) er nauwelijks tegenop.

De realiteit
Vijf sterren telde het bedrijf, de goedkoopste kamer kostte 280 gulden per nacht, de duurste 750 gulden. Toch was de droom snel voorbij. Al na drie maanden, in het voorjaar van 1988, deed een schuld van zeven miljoen gulden Wong de das om. De restaurants liepen als een trein, maar er werden te weinig kamers verhuurd.

'Mijn vrouw en ik zijn er een keer wezen kijken, toen het nog niet over de kop was', vertelt Pieter Timmers, aangetrouwde Valk en directeur van Hotel Breukelen. 'We waren in vrijetijdskleding, en we werden de deur uitgekeken. Een loempia kostte er 25 gulden, dus alleen de happy few kon er terecht.'

Verbitterd stelde een vakbondsman toentertijd vast: 'Het leek op een dol feest en toen plofte de boel.' Vlak na het faillissement speelden zich in het hotel chaotische taferelen af. Gasten lunchten nog, terwijl de tafel waar zij aan zaten door schuldeisers werd weggehaald. Tv's, bedden, serviesgoed en kasten verdwenen onder de ogen van het verbijsterde personeel. De ontreddering was compleet.

Doorstart
Als eerste diende zich een groep Oosterse investeerders aan en toen Yab Yum zich als koper opwierp, rezen er protesten. Twee maanden later was het Gerrit van der Valk die veertien miljoen gulden neertelde voor Oriëntal Palace. Belangrijkste voornemen: 'Het dak gaat eraf.'

Directeur Timmers, 25 jaar later: 'Daar hadden we helemaal geen tijd en geld voor. We begonnen met twee keer niks. Na een paar weken zijn we geopend en hebben de eerste jaren keihard moeten werken om de schuld af te betalen. We waren een dief van ons eigen portemonnee geweest als we aan dat dak hadden gezeten.'

Eindelijk mocht het ‘gewone volk' naar binnen. De belangstelling voor het curieus ogende gebouw was overweldigend, zeker na alle publiciteit over de ondergang. 'Een week voor de opening was mijn schoonmoeder de lobby aan het stofzuigen. Er stonden wat mensen naar binnen te kijken die zij niet buiten wilde laten staan. Binnen de kortste keren liepen hier tweehonderd man rond', vertelt Timmers.

Groot succes
Die begindagen, zo zal hij het nooit meer meemaken. 'Mensen parkeerden hun auto op de vluchtstrook van de A2. Ze moesten anderhalf tot twee uur wachten voor ze aan de beurt waren, en dan nog een uur op het eten. Vonden ze geen enkel bezwaar. We moesten zelfs personeel uit onze Duitse vestigingen inzetten. En dan klaagden sommige gasten dat het hun aan de oorlog deed denken.'

Op de menukaart zijn tegenwoordig de dim sum grotendeels verdrongen door tournedos stroganoff. En het exotische exterieur staat in schril contrast tot de Hollandse gezelligheid van het binnenwerk. Wat blijft staan, is het gebouw. ‘Dat deugt', vindt Timmers. 'Het zit bijzonder slim in elkaar. Als ik nog eens een hotel-restaurant zou moeten bouwen, zou ik het ook zo doen.'

De nieuwbouw

In de zomer van 2010 zijn we gestart met de bouw van een geheel nieuwe vleugel. Het is in december 2011 in gebruik genomen. Wat zijn we er trots op!  Maar liefs 86 luxe hotelkamers, 6 suites met sauna, stoombad en wirlpool en verder is er een wellness met zwembad, saunafaciliteiten, schoonheidsalon en geavanceerde fitnessruimte.